خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
راه عشق او که اکسیر بلاستمحو در محو و فنا اندر فناست
۲
فانی مطلق شود از خویشتنهر دلی ، کو طالب این کیمیاست
۳
گر بقا خواهی فنا شو کز فناکمترین چیزی که می‌زاید بقاست
۴
گم شود در نقطهٔ فای فناهر چه در هر دو جهان شد از تو راست
صفحهٔ ۱ از ۴