خلوتی با اسیر شهرستانی
شمارهٔ ۲۱۰
غزلیات ناتمام
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وطنم بی تو سفر می گرددطاقتم زیر و زبر می گردد
۲
بعد عمری که به برآمده ایتیر مژگان تو بر می گردد
۳
چقدر نام خدا خوش چشمینگهت نور نظر می گردد
صفحهٔ ۱ از ۱