خلوتی با اسیر شهرستانی
شمارهٔ ۲۶۴
غزلیات ناتمام
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق اول بر دل غمپرور آتش میزندشعله چون بیدار شد بر بستر آتش میزند
۲
پیش گرمیهای آه ما چراغ مردهای استبرق بیحاصل که بر خشک و تر آتش میزند
صفحهٔ ۱ از ۱