خلوتی با حیدر شیرازی
شمارهٔ ۸ - و له ایضا
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا در موردستان گلستانی استکه گل چون روی او در گلستانی نیست
۲
دلم بربود و جانم زنده گردداگر آید برم، کآرام جانی است
۳
رخش باشد چو خورشید آشکاراولی از چشم نامحرم نهانی است
۴
اگر طوطی سخن گوید ز شکربر گفتار او شیرین زبانی است
صفحهٔ ۱ از ۲