خلوتی با حیدر شیرازی
شمارهٔ ۱۱ - و له ایضا
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش، آغوش و بر و بوس و کناری داشتمتا به هنگام سحر در بر نگاری داشتم
۲
اختیارم باده خوردن بود و آغوش و کناراز برای آنکه در دست اختیاری داشتم
۳
شاهدی شوخی شگرفی شکری شیرین لبیدلبری سنگین دلی سیمین عذاری داشتم
۴
عیش می کردم به شادی، باده می خوردم به کامغم نمی خوردم که در بر غمگساری داشتم
صفحهٔ ۱ از ۲