خلوتی با حیدر شیرازی
شمارهٔ ۱۸ - و له ایضا
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا دل خسته به دست سر زلفت دادمکمر بندگی ات بسته ام و آزادم
۲
آخر ای ماه پری‌چهره به فریادم رسکز هوایت ز فلک می‌گذرد فریادم
۳
گر کسی از غم هجران تو شادی طلبدمنم آن کس که به غم خوردن رویت شادم
۴
بیستون ستمت را بکشم چون فرهادزآنکه بی شکر شیرین تو چون فرهادم
صفحهٔ ۱ از ۲