خلوتی با حیدر شیرازی
شمارهٔ ۲۱ - و له ایضا
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خاک شیراز مگر کعبه عالم شد بازکه برین خاک نهادند همه روی نیاز
۲
باغ فردوس که مرد از هوسش می میردخوش عروسی است ولی رشک برد از شیراز
۳
این هم از لطف خداوند جهاندار بودخلق شیراز به شادی همه در نعمت و ناز
۴
بهر بازیچه ی ما هر نفس از پرده ی غیببازییی می کند از نو فلک شعبده باز
صفحهٔ ۱ از ۳