خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۱۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دلشده دلربای من کیستاز جای شدم به جای من کیست
۲
بیگانه شدم ز هر دو عالمواگه نه که آشنای من کیست
۳
ره گم کردم درین بیابانکو رهبر و رهنمای من کیست
۴
جان می‌کاهم درین ره دورپیک ره جان‌فزای من کیست
صفحهٔ ۱ از ۳