خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۱۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سخن عشق جز اشارت نیستعشق در بند استعارت نیست
۲
دل شناسد که چیست جوهر عشقعقل را ذرهای بصارت نیست
۳
در عبارت همی نگنجد عشقعشق از عالم عبارت نیست
۴
هر که را دل ز عشق گشت خراببعد از آن هرگزش عمارت نیست
صفحهٔ ۱ از ۳