خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۱۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
طمع وصل تو مجالم نیستحصه زین قصه جز خیالم نیست
۲
در فراق تو تشنه میمیرمکز لبت قطرهای زلالم نیست
۳
تو چو شمعی و من چو پروانهبا تو بودن بههم مجالم نیست
۴
دور میباشم از جمال تو زانکطاقت آن چنان جمالم نیست
صفحهٔ ۱ از ۴