خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۱۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم قوت کار می‌برنتابدتنم این همه بار می‌برنتابد
۲
دل من ز انبارها غم چنان شدکه این بار آن بار می‌برنتابد
۳
چگونه کشد نفس کافر غم توچو دانم که دین‌دار می‌برنتابد
۴
پسِ پرده ، پندار می‌سوزم اکنونکه این پرده پندار می‌برنتابد
صفحهٔ ۱ از ۴