خلوتی با فرخی یزدی
شمارهٔ ۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روزگاریست که در دشت جنون خانه ماستعهد مجنون شد و دور دل دیوانه ماست
۲
پیش زور و زر غالب همه تسلیم شدندآنکه تسلیم نشد همت مردانه ماست
۳
شانه ای نیست که از بار تملق خم نیستراست گر هست از این بار گران شانه ماست
۴
راه امن است ولیک از اثر ناامنیروز و شب تحت نظرخانه ویرانه ماست
صفحهٔ ۱ از ۲