خلوتی با فرخی یزدی
شمارهٔ ۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنکه آتش برفروزد آه دل افروز ماستوآنکه عالم را بسوزد ناله جان سوز ماست
۲
بر سر ما پا مزن منعم که چندی بعد از اینطایر اقبال و دولت مرغ دست آموز ماست
۳
نیست جز انگشتری این گنبد فیروز رنگگردشش آنهم به دست طالع فیروز ماست
۴
نام مسکین و غنی روزی که محو و کهنه گشتبا تساوی عموم آن روز نو، نوروز ماست
صفحهٔ ۱ از ۲