خلوتی با فرخی یزدی
شمارهٔ ۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با ادب در پیش قانون هرکه زانو میزندچرخ نوبت را به نام نامی او میزند
۲
وآنکه شد تسلیم عدل و پیش قانون سر نهادپایه قدرش به کاخ مهر پهلو میزند
۳
تا بود سرمایه بهر درهمی سرمایهدارخویشتن را از طمع زین سو بدان سو میزند
۴
گر ندیدی حمله مالک به دهقان ضعیفگرگ را بنگر، چسان خود را به آهو میزند
صفحهٔ ۱ از ۲