خلوتی با فرخی یزدی
شمارهٔ ۱۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غم چو زور آور با شادی قدح نوشی کنمدرد و غم را چاره با داروی بیهوشی کنم
۲
گر مرا گردد میسر روز عفو و انتقامدوست می دارم که از دشمن خطاپوشی کنم
۳
در فراموشی غمت می کرد از بس یاد دلتا قیامت یاد ایام فراموشی کنم
۴
پاکباز خانه بر دوشم ولی از فر فقردر مقام همسری با چرخ، همدوشی کنم
صفحهٔ ۱ از ۲