خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۲۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دست در دامن جان خواهم زدپای بر فرق جهان خواهم زد
۲
اسب بر جسم و جهت خواهم تاختبانگ بر کون و مکان خواهم زد
۳
وانگه آن دم که میان من و اوستاز همه خلق نهان خواهم زد
۴
چون مرا نام و نشان نیست پدیددم ز بی نام و نشان خواهم زد
صفحهٔ ۱ از ۶