خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۲۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بوی زلف یارم آمد ، یارم اینک می‌رسدجان همی آساید و دلدارم اینک می‌رسد
۲
اولین شب صبحدم با یارم اینک می‌دمدوآخرین اندیشه و تیمارم اینک می‌رسد
۳
در کنار جویباران قامت و رخسار اوسرو سیمین آن گل بی‌خارم اینک می‌رسد
۴
ای بسا غم کو مرا خورد و غمم کس می‌نخوردچون نباشم شاد چون غمخوارم اینک می‌رسد
صفحهٔ ۱ از ۳