خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۲۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در صفت عشق تو ، شرح و بیان نی رسدعشق تو ، خود عالمی ست ، عقل در آن نی رسد
۲
آنچه که از عشق تو معتکف جان ماستگرچه بگویم بسی ، سوی زبان نی رسد
۳
جان چو ز میدان عشق گوی وصال تو بردتاختنیِّ دو کُون ، در پیِ جان نی رسد
۴
گرچه نشانه بسی است لیک دراز است راهسویِ تو بی نورِ تو ، کس به نشان نی رسد
صفحهٔ ۱ از ۲