خلوتی با سحاب اصفهانی
شمارهٔ ۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
افزود جفای بت بیدادگرم رازین به چه اثر بود دعای سحرم را؟
۲
او از همه کس در طلب مژده مرگممن هر دم ازین شاد که پرسد خبرم را
۳
وقتی که ز کوی تو برد سیل سرشکمداند همه کس خاصیت چشم ترم را
۴
ذوقی ز اسیری بودم لیک نبندمبر دام تو دل تا نکنی بال و پرم را
صفحهٔ ۱ از ۲