خلوتی با سحاب اصفهانی
شمارهٔ ۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گردون مباد آن که بیایی به خواب مااول ربود خواب ز چشم پر آب ما
۲
نه از رموز عشق همین آگه است دلبس گنجها که هست نهان در خراب ما
۳
یا سوی بزم ماست روان یا به سوی غیرتا از کدام گشته فزون اضطراب ما
۴
چون بیندم به فکر امل عمر گویدممشکل که با درنگ تو سازد شتاب ما
صفحهٔ ۱ از ۲