خلوتی با سحاب اصفهانی
شمارهٔ ۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روز آن را که سیه گشت ز چشم سیهتروشنی نیست جز از پرتو روی چو مهت
۲
ز یکی جان بستاند به یکی جان بخشدجان من این چه اثرهاست که دارد نگهت؟
۳
عجبی نیست اگر صید حرم را ز حرمبه سوی دامگه آرد هوس دامگهت
۴
ز تو داد دل ما را بستاند روزیآنکه کرده است به ملک دل ما پادشهت
صفحهٔ ۱ از ۲