خلوتی با سحاب اصفهانی
شمارهٔ ۱۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
میل رفتن گر از آن گوشهٔ بامم باشدلذت سنگ جفای تو حرامم باشد
۲
کشتنی باشد و خون ریختنی تا امروزدل خود کام ترا میل کدامم باشد
۳
خوش بود وصل تو بی مدعی ای ماه تمامچه شود دگر شبی این عیش تمامم باشد
۴
گفتمش سر و قدت همچو قد سرو سهی استگفت آنهم خجل از طرز خرامم باشد
صفحهٔ ۱ از ۲