خلوتی با سحاب اصفهانی
شمارهٔ ۱۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر آن خصمی که با من آسمان کردشرار آه من با او همان کرد
۲
مرا چون یافت در تن نیست جانیبهای بوسه ی او نقد جان کرد
۳
مآلی خوش ندارد جور بنگرچه با گل عاقبت باد خزان کرد
۴
همین بیمهری گردون مرا بسکه با آن سست مهرم مهربان کرد
صفحهٔ ۱ از ۲