خلوتی با سحاب اصفهانی
شمارهٔ ۱۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقی بیار باده که ایام دی رسیدگر دی رسید شکر خدا را که می رسید
۲
تا کی درنگ می به قدح کن زخم ببینانگور رفت کی به خم و باده کی رسید
۳
یار آمد و رقیب رسید از قفای اوآمد اگر چه عمر اجل هم ز پی رسید
۴
آمد بهار و رفت بهار من از کناریعنی بهار عمر مرا فصل دی رسید
صفحهٔ ۱ از ۲