خلوتی با سحاب اصفهانی
شمارهٔ ۱۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن شوخ را ز دوستیم تا خبر نبودهر لحظه دوستیش بمن بیشتر نبود
۲
تدبیر اگر چه جز به دعای سحر نبودکردم بسی دعا و یکی را اثر نبود
۳
شد مهربان زناله دلش لیک با رقیبخوش آن زمان که ناله ی ما را اثر نبود
۴
فرزانه آنکه بر درد و نان نرفت و ساختبا لقمه ی جوینی اگر بود یا نبود
صفحهٔ ۱ از ۲