خلوتی با سحاب اصفهانی
شمارهٔ ۱۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با من فلک هزار جفا هر زمان کندآری سپهر آنچه تو خواهی همان کند
۲
با هر که مهربان شود او را کند هلاکزین ره مگر فلک به منش مهربان کند
۳
ز آسیب حادثات زمان آنزمان کسیدوری کند که دوری از اهل زمان کند
۴
باید فراق روی تو را خواست ز آسمانچون بر خلاف خواهش کس آسمان کند
صفحهٔ ۱ از ۲