خلوتی با سحاب اصفهانی
شمارهٔ ۱۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لب لعلت چو میل باده کندنشئه باده را زیاده کند
۲
من سگ کوی دلبری که مرابه کمند وفا قلاده کند
۳
هر که جز کوی دوست قبله ی اوستطاعت خویش را اعاده کند
۴
نقش روی تو صفحه ی دل راز آرزوی دو کون ساده کند
صفحهٔ ۱ از ۲