خلوتی با سحاب اصفهانی
شمارهٔ ۱۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز روی پردگی ما چو پرده بر گیرندبه روی پرده نکویان پرده در گیرند
۲
چنانم از ستمت کز پی تسلی خویشبلا کشان تو از حال من خبر گیرند
۳
به آب عفو بشو جرم عالمی ورنهشراره ی که تر و خشک جمله در گیرند
۴
گر این بود ره عشق تو سالکان طریقسراغ منزل از این راه پر خطر گیرند
صفحهٔ ۱ از ۲