خلوتی با سحاب اصفهانی
شمارهٔ ۱۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نتوان شنید وصف رخش را و جان ندادباید نخست گوش به این داستان نداد
۲
فردا نوید وصل به عشاق داده بودامشب عبث نبود که مرگم امان نداد
۳
دارد به انتقام کی این دشمنی به منهرگز ز مهر کام مرا آسمان نداد
۴
بسیار کس که نام وفا برد بر زباناما کسی نشانی از این بی نشان نداد
صفحهٔ ۱ از ۲