خلوتی با سحاب اصفهانی
شمارهٔ ۱۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خسروا صحن فلک ساحت میدان تو بادگردش گوی خور از لطمهٔ چوگان تو باد
۲
نرسد پای وجودت چو بر اقلیم وجوببرتر از کون و مکان عالم امکان تو باد
۳
در حریم حرم عیش و طرب مهر و سپهردایم این مجمر و آن مجمره گردان تو باد
۴
ماه از شمع وثاق تو پی کسب ضیاهمچو شمع فلک از شمسه ی ایوان تو باد
صفحهٔ ۱ از ۲