خلوتی با سحاب اصفهانی
شمارهٔ ۱۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جز اینکه میل جفا و سر ستم دارددگر نگار من از دلبری چه کم دارد
۲
پی فریب دل دیگران عجب نبوددلا اگر دو سه روزیت محترم دارد
۳
بخاص و عام رسد فیض این بسی تفضیلسفال میکده ی ما به جام جم دارد
۴
زرشک صید دلم تا فتاده در دامتچه داغها که بدل آهوی حرم دارد
صفحهٔ ۱ از ۲