خلوتی با سحاب اصفهانی
شمارهٔ ۱۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مدعیان در پیم جمله کمین کرده اندآه که مهر مرا با تو یقین کرده اند
۲
داغ غلامیش را من بدل خویش جاداده ام و خسروان زیب جبین کرده اند
۳
رخ زمی سرخ کن سرخ بر غم سپهرخاصه که از سبزه سبز روی زمین کرده اند
۴
برهمنان گشته اند گرنه از این بت خجلاز چه بتانرا چنین گوشه نشین کرده اند
صفحهٔ ۱ از ۲