خلوتی با سحاب اصفهانی
شمارهٔ ۱۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جدا کرد از منت بخت بد امروزکه تا گردد به کامش بخت فیروز
۲
جهان خود جای آن جان جهان استچه سان از دل کشم آه جهان سوز؟
۳
یکی را زین دو بیرون خواهم از تنغم جانکاه یا جان غم اندوز
۴
کند قتل منش تعلیم و غافلکه نیکی می کند با من بد آموز
صفحهٔ ۱ از ۲