خلوتی با سحاب اصفهانی
شمارهٔ ۱۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سوی قد سرو و رخ گل چون نگرد کسچون آن قد زیبا رخ گلگون نگرد کس
۲
صیاد به گلشن ننهادی قفسم راگرداشت شکافی که به بیرون نگرد کس
۳
با خلق جفائی تو ستم پیشه نکردیکز شرم تواند که به گردون نگرد کس
۴
از یک نگهت بیش ندیدم که نه آنروستروی تو که از یک نگه افزون نگرد کس
صفحهٔ ۱ از ۳