خلوتی با سحاب اصفهانی
شمارهٔ ۲۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر با غیر خواهم سر گرانشبه من آن به که باید مهربانش
۲
سر موئی ندارد فرق با مویمیان موی و آن موی میانش
۳
لبش را نایب خود بر زمین کردچو عیسی شد مکان در آسمانش
۴
خطش را نیست چون حسنش زوالیبهاری بی خزان دارد خزانش
صفحهٔ ۱ از ۳