خلوتی با سحاب اصفهانی
شمارهٔ ۲۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کجا اندیشه از چشم بد ایام میکردم؟در ایامی که در میخانه می در جام میکردم
۲
کنون نه وصل صیاد و نه امید گرفتاریبه این روزم نشاند آن شکوهها کز دام میکردم
۳
به ظاهر از سر کوی تو میرفتم به شوق امانگاه حسرتی سوی قفا هر گام میکردم
۴
کنون دانم که هر عشقی که با غیر تو ورزیدمهوس بوده است و من بیهوده عشقش نام میکردم
صفحهٔ ۱ از ۲