خلوتی با سحاب اصفهانی
شمارهٔ ۲۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گله تا حشر اگر زیار کنمشرح یک شمه از هزار کنم
۲
چاره ی یأس شد زو عده ی وصلتا چه با درد انتظار کنم
۳
روزگارم سیه تو کردی و منشکوه از جور روزگار کنم
۴
بر در او چه جای نومیدیستبه چه دل را امیدوار کنم؟
صفحهٔ ۱ از ۲