خلوتی با سحاب اصفهانی
شمارهٔ ۲۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کی شکایت از دل بی رحم دلبر داشتم؟گر چو او من هم دلی از سنگ در بر داشتم
۲
نیست غم گر داده ام جان ز آنکه با خود کرده امآن غمی کآن را زجان خویش خوش تر داشتم
۳
دیدم استغنای او اکنون به زخمی راضیمورنه من ز آن بی وفا امید دیگر داشتم
۴
نیست افسوسی گرم در راه عشقت رفت سرلیک صد افسوس از آن شوری که در سر داشتم
صفحهٔ ۱ از ۲