خلوتی با سحاب اصفهانی
شمارهٔ ۲۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در خیال تو به افتاده است دل از باده‌امزین سبب از چشمت ای پیر مغان افتاده‌ام
۲
خانهٔ دل شد ز هر نقش و نگاری بی‌نیازبا وجود نقش مهر آن نگار ساده‌ام
۳
تا میان بندگی بستم به کوی می‌فروشیافت آزادی زهر قیدی دل آزاده‌ام
۴
یک طرف رشک رقیبان یک طرف درد فراقبهر مردن هرچه گردون خواست کرد آماده‌ام
صفحهٔ ۱ از ۲