خلوتی با سحاب اصفهانی
شمارهٔ ۲۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مدعی را کرد یار خویشتنتا کنم من فکر کار خویشتن
۲
به که ندهم وعده ی وصلش به خویشتا نباشم شرمسار خویشتن
۳
همنشینی با سگ کویش کنمتا فزایم اعتبار خویشتن
۴
غیر چون دیدم به بزمت با رقیببستم از کوی تو بار خویشتن
صفحهٔ ۱ از ۲