خلوتی با سحاب اصفهانی
شمارهٔ ۲۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مقصود دو مدعای من آمد جفای تونبود رضای مدعی از مدعای تو
۲
خضر و من از حیات ابد بهره یافتیماو ز آب زندگی و من از خاک پای تو
۳
در وصلت اشتداد به هجران تزاید استای درد عشق چیست ندانم دوای تو؟
۴
رفتی و از پیت من و خلقی، ولی ز ضعفمن از قفای خلقی و خلق از قفای تو
صفحهٔ ۱ از ۲