خلوتی با سحاب اصفهانی
شمارهٔ ۲۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گفتم: به دل شکیب تو حسرت نصیب کو؟گفتا: به درد عشق نکویان شکیب کو؟
۲
خوش محفلی که باده ی ناب از سبوبه جامریزی بدست خویش و نپرسی رقیب کو؟
۳
زاهد مرا به ترک تو هر دم دهد فریبیک جلوه زان شمایل زاهد فریب کو؟
۴
هر ناکسی به کوی وی آمد بگفت کیست؟هر بیدلی که رفت نگفت آن غریب کو؟
صفحهٔ ۱ از ۲