خلوتی با سحاب اصفهانی
شمارهٔ ۳۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از جور او مگر شب هجران شکایتیگوید کسی که این دو ندارد نهایتی
۲
مهر کسی خوشم که اثر در دلت نکردعشق تو کرد گرچه به هر دل سرایتی
۳
هر نوع کآورند به یاد توام نکوستهر چند ساعتی کند از من سعایتی
۴
صبح سعادت از مه رویت نشانی‌ایروز قیامت از شب هجرت کنایتی
صفحهٔ ۱ از ۲