خلوتی با سحاب اصفهانی
شمارهٔ ۳۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سپید گشت دو چشمم در انتظار نگاهیکه سوی من کند اما نکرد چشم سیاهی
۲
زبیم آنکه ندانند کیست قاتلم افغانکه جانبِ تو نکردم ، به حشر نیز نگاهی
۳
فتد به گردن من جرم خون من به قیامتکه کودکی تو و نبود هنوز بر تو گناهی
۴
به غیر دل که مجال سخن بر تو نداردز من فغان که ندارد کسی بکوی تو راهی
صفحهٔ ۱ از ۲