خلوتی با عمعق بخاری
شمارهٔ ۴ - قصیده ناتمام التزام مور و موی
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر موری سخن گوید، و گر مویی روان داردمن آن مور سخن گویم، من آن مویم که جان دارد
۲
تنم چون سایه مویست و دل چون دیده مورانز هجر غالیه مویی، که چون موران میان دارد
۳
اگر مر آب و آتش را مکان ممکن بوَد موییمن آن مویم که در توفان و در دوزخ مکان دارد
۴
اگر با موی و با موری شبانروزی شوم همرهنه موی از من خبر یابد، نه مور از من نشان دارد
صفحهٔ ۱ از ۴