خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۲۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنها که پای در ره تقوی نهاده‌اندگام نخست بر در دنیا نهاده‌اند
۲
آورده‌اند پشت برین آشیان دیوپس چون فرشته روی به عقبی نهاده‌اند
۳
آزاد گشته‌اند ز کونین بنده‌وارخود را همی نه ملک و نه مأوی نهاده‌اند
۴
چون کار بخت و صورت تقوی بدیده‌اندحالی قدم ز صورت و معنی نهاده‌اند
صفحهٔ ۱ از ۳