خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
همیشه میل نگارم بود به سوی جفانه مهر در دل سنگین او بود نه وفا
۲
نه میل خاطر یاران نه شرم در دیدهترحّمی نه در آن دل بود نه ترس خدا
۳
نه رحمتی به دل ریش دردمندانشنه در جهان نظری می‌کند به عین رضا
۴
لبش چو آب حیاتست و دردمند منمطبیبم از لب چون نوش دوست کرد دوا
صفحهٔ ۱ از ۲