→ دیوان اشعارجهان ملک خاتون
جهان ملک خاتون
غزلیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۱نه توان پیشِ تو آمد نه تو آیی بر ما←شمارهٔ ۲ای گوهر لطافت و ای منبع صفا←شمارهٔ ۳دلبرا تا کی مرا داری ز وصل خود جدا←شمارهٔ ۴من دلداده ندارم به غم عشق دوا←شمارهٔ ۵تو سر بر من گران داری نگارا←شمارهٔ ۶رحمی بکن آخر به من خسته خدا را←شمارهٔ ۷ز دل کردی فراموشم تو یارا←شمارهٔ ۸اسباب جهان نیست میسّر دل ما را←شمارهٔ ۹مستغرق بحر غم عشقیم نگارا←شمارهٔ ۱۰بسیار بگفتم دل دیوانهٔ خود را←شمارهٔ ۱۱مرا ز دیده و دل دور کرد یار چرا←شمارهٔ ۱۲دیده در آب روان و لب کشتست مرا←شمارهٔ ۱۳تا که دل مایل آن سرو روانست مرا←شمارهٔ ۱۴ای به روی تو دیده باز مرا←شمارهٔ ۱۵گر چه کردی تو به یک بار فراموش مرا←شمارهٔ ۱۶از چه می‌داری نگارینا بدین زاری مرا←شمارهٔ ۱۷بر مثال نامه بر خود چند پیچانی مرا←شمارهٔ ۱۸اوصاف تو کردیم همه ورد زبان را←شمارهٔ ۱۹فدا کردم به غم‌های تو جان را←شمارهٔ ۲۰به دوش برمفکن آن دو زلف مشکین را←شمارهٔ ۲۱نیست نظر به سوی کس جز رخ دوست دیده را←شمارهٔ ۲۲ای رخت آیینهٔ لطف خدا←شمارهٔ ۲۳گفتم آن ترک جفا جو نکند هیچ وفا←شمارهٔ ۲۴این جهانِ بی‌وفا با کس نکرده‌ست او وفا←شمارهٔ ۲۵دلبرا تا کی زنی بر جان ما تیغ جفا؟←شمارهٔ ۲۶همیشه میل نگارم بود به سوی جفا←شمارهٔ ۲۷ناگهان از در درآمد آن بت سرمست ما←شمارهٔ ۲۸ای باد صبحدم چه خبر از نگار ما←شمارهٔ ۲۹بشکست چشم مست تو جانا خمار ما←شمارهٔ ۳۰در باغ، گل نماند و برفت از دیار ما←شمارهٔ ۳۱گر آیی تنگ یک شب در بر ما←شمارهٔ ۳۲اگر اقبال باشد یاور ما←شمارهٔ ۳۳ما سر نهاده‌ایم به پایش بگو صبا←شمارهٔ ۳۴مرا که فرض شد از جان و دل دعای شما←شمارهٔ ۳۵کسی که مهر رخت را سرشت با گِل ما←شمارهٔ ۳۶نشست بار فراقی چو کوه بر دل ما←شمارهٔ ۳۷دُرد دردت تا به کی نوشیم ما←شمارهٔ ۳۸تا تو از لب کرده‌ای درمان ما←شمارهٔ ۳۹دردمندم از لب لعلت بده درمان ما←شمارهٔ ۴۰آه و صد آه از جفای چرخ بی سامان ما←
۱ از ۳۶صفحهٔ بعد ←