خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون مرا هر دو جهان از تو به کامست امشبپای مرغ شب وصل تو به دامست امشب
۲
گر کنم سر به فدای شب وصلت چه شودچون دلم را سر زلف تو مقامست امشب
۳
گرچه آن ماه تمامم ز لبش کام ندادهر قدر لطف که فرمود تمامست امشب
۴
خواب در دیده ما نیست نگارا شب وصلکه مرا با رخ تو خواب حرامست امشب
صفحهٔ ۱ از ۳