خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۲۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما را به غم عشق تو دردست دوا نیستفریادِ دلم رس که بدین نوع روا نیست
۲
گفتم که رساند ز من خسته پیامیچون محرم رازم بجز از باد صبا نیست
۳
ای باد صبا عرضه کن احوال دلم راکاخر ز چه رو با من مسکینش صفا نیست
۴
تو پادشه هر دو جهانی به حقیقتلیکن چه کنم چون نظرت سوی گدا نیست
صفحهٔ ۱ از ۲